روزنامه اعتماد در قسمتی از این گزارشی آورده است:  «طرح شفافیت آرای نمایندگان» یا در عبارتی حقوقی، افزودن دو تبصره به ماده ۱۱۹ آیین‌نامه داخلی مجلس شورای اسلامی که نخستین ‌بار...

روزنامه اعتماد در قسمتی از این گزارشی آورده است:  «طرح شفافیت آرای نمایندگان» یا در عبارتی حقوقی، افزودن دو تبصره به ماده ۱۱۹ آیین‌نامه داخلی مجلس شورای اسلامی که نخستین ‌بار مردادماه ۹۷ با امضای ۲۹ نفر از وکلای عمدتا اصولگرای پارلمان با قید فوریت و البته سروصدا و پمپاژ رسانه‌ای فراوان و با اتکا به مطالبه عموم جامعه برای شفافیت در تمام ارکان نظام و نه فقط یک قوه، تقدیم هیات رییسه مجلس شد؛ طرحی که نمایندگان اصلاح‌طلب یا میانه‌رو با تاکید بر انگیزه‌های سیاسی طراحان که از قضا «عدم شفافیت و تفتیش عقاید و ایجاد محدودیت در ابراز رای» عنوان شد، با فوریت آن مخالفت کردند و همزمان ناظران، آن را با توجه به قرارگیری برخی طرح‌های سیاسی در دستورکار مجلس، ابزاری برای فشار به نمایندگان و در ادامه ردصلاحیت احتمالی آنان توصیف کردند. جدال موافقان و مخالفان این طرح با ادبیات سیاسی ادامه داشت تا اینکه واعظ مذهبی نزدیک به جبهه پایداری پا در گود نهاد و چنان علیه مجلس سخن گفت که گویی در میانه جدالی است با دشمن همیشگی غیروطنی‌اش!

مطابق انتظار نمایندگان برآشفتند و یکی پس از دیگری به انتقاد از گفته‌های او پرداختند ولی بودند در میان نمایندگانی اصولگرا و البته نزدیک به پایداری‌ها که نه ‌تنها توهین به پارلمان را که روزی قرار بود در راس امور بایستد و عصاره‌ای باشد از فضائل ملت را نهی و نفی نکردند بلکه در زمین آن واعظ منتقد و یارانش بازی کرده و انگشت اتهام را به سمت مجلسی گرفتند که می‌گویند شفاف نیست؛ حال آنکه طرح شفافیت آرای نمایندگان مطابق صدها طرح دیگر در نوبت بررسی مجلس است و اگر نوبت به آن نمی‌رسد، قصور از همان نمایندگان و طرح‌های به‌زعم ناظران و فعالان، نه دست‌های پشت‌پرده.

حمله؛ بهترین دفاع

نمایندگان، آن روحانی نزدیک به جریان پایداری‌ها را متهم کرده و از لزوم ورود دستگاه قضایی به موضوع سخن گفتند ولی این موضوع محقق نشد اما در این میان، نهاد دیگری وارد عمل شد و فرصت دفاع را برای فردی فراهم کرد که حداقل در روزهای اخیر علاوه بر هزار و یک منبر مذهبی - جناحی خود، رسانه‌های اصولگرا و کانال‌های تلگرامی و فعالان توییتری نزدیک به این جریان را در اختیار داشت و حداقل بی‌تریبون نبود، فرصت دفاع از خود داد. علیرضا پناهیان درست در معرض انتقاد «توهین به مجلس» بود، به عنوان سخنران پیش خطبه‌های نماز جمعه تهران انتخاب و در محل سخنرانی حاضر شد تا از تریبونی سخن بگوید که همواره از سوی ائمه جمعه و وعاظ و خطبای سیاسی - مذهبی، عاملی برای «اتحاد جامعه» معرفی شده است.

اینکه اظهارات پیشین پناهیان و عملا «فاقد شعور انسانی» خواندن نمایندگان مجلس شورای اسلامی چگونه عامل اتحاد بوده که او حالا در تریبون نماز جمعه پایتخت جمهوری اسلامی فرصت دفاع از خود را یافته، خود پرسشی است که کاش روزی مسوولان ستاد نماز جمعه به آن پاسخ دهند و همان طور که ائمه جمعه تهران خواستار شفافیت در قوای انتخابی کشورند، این نهاد نیز خود به عنوان پیش‌قراول شفافیت وارد اتاق شیشه‌ای شود. فارغ از اینها اما نکته جالب آن است که برخلاف انتظار، پناهیان در تریبون نماز جمعه تهران نه‌تنها از اظهارات پیشین پا پس نکشید؛ بلکه دوباره بر مخالفان و منتقدانش تاخت و تاکید کرد که «ان‌شاءالله زمان چیرگی حق بر باطل هم خواهد رسید و خواهیم دید که حرف مفت زدن، امکان ندارد.»

او در ادامه گفت که «در حکومت امام زمان(عج) آزادی بیان وجود دارد، اما کسی که حرف باطل بزند، اعدام می‌شود. مردم هم نمی‌گویند آزادی بیان نیست، بلکه به این حد از فهم رسیده‌اند و می‌دانند که از روی غرض‌ورزی حرف زده است.» او در ادامه تلویحا به بحث داغ این روزهای ایران «مذاکره با امریکا» اشاره کرد و افزود: «آنها به بهانه صلح و آرامش، صلح را به امام حسین تحمیل کردند. قبل از آن هم اشعث با سخنان زیبای خود، صلح را به امیرالمومنین(ع) تحمیل کرد. اشعث، آتش مذاکره با دشمن و کوتاه آمدن در مقابل آن را در دل جامعه انداخت و عمرو عاص تا این را شنید گفت کار لشکر علی تمام شد و قرآن‌ها را بر سر نیزه‌ کنید.»

حمله دوقطبی‌ساز به دوقطبی‌سازان

اظهارات این واعظ اصولگرا چه در پیش از خطبه‌های نمازجمعه و چه پس از آن، به گونه‌ای است که عملا جامعه را به دو بخش تقسیم می‌کند. یک بخش حامی شفافیت آرای نمایندگان و به‌زعم آقای سخنران، انقلابی و بخش دیگر مخالف این موضوع و به باور او، «صهیونیست.» این تقسیم جامعه به دو قطب مقابل هم دقیقا همان چیزی است که رهبری بر لزوم پرهیز کارگزاران و واعظان از آن تاکید کرده و خواستار اتحاد عموم جامعه شده‌اند؛ با این‌حال همان‌هایی که برخلاف نظر رهبری بر سنگ دو قطبی می‌کوبند، علیه دوقطبی‌سازان سخن می‌گویند و آنها را لعن می‌کنند.

«دوقطبی‌سازی موجب دیکتاتوری روانی می‌شود. خدا لعنت کند کسانی را که به دوقطبی‌سازی دامن می‌زنند و همه را متهم و منتسب به یک جناح می‌دانند. این لعنتی‌ها اجازه نمی‌دهند جامعه پیش برود. صهیونیست‌ها این دوقطبی را در اکثر کشورها ایجاد کردند. البته در کشور ما موفق نشدند اما همیشه دعوا را راه می‌اندازند. در این دوقطبی‌سازی برخی بدون شایستگی رشد می‌کنند و برخی با تبعیت از BBC خبیث به دنبال این مساله هستند.» اینها بخشی از گفته‌های شیخِ پایداری‌چی‌ها است، گفتاری که مخالفان رسانه‌ای خود را صراحتا به یک رسانه خارج از کشور متصل می‌داند و همزمان از دوقطبی‌سازی انتقاد می‌کند.