به گزارش ایرنا، این روزها که شهرهای استان کوچک ایلام یکی پس از دیگری رنگ هایشان به سرعت نارنجی و قرمز می شود و زنگ هشدار و اخطار و خطر کرونا به گوش می رسد، تخت های بیمارستان...

به گزارش ایرنا، این روزها که شهرهای استان کوچک ایلام یکی پس از دیگری رنگ هایشان به سرعت نارنجی و قرمز می شود و زنگ هشدار و اخطار و خطر کرونا به گوش می رسد، تخت های بیمارستان ها پر از بیمار و همراهانی نگران شده اند، هیچ شادابی و نشاطی در میان مردم نمی توانی ببینی.

چشم های نگران که به زور از پس ماسک های سفید و آبی و سبز در عبور از خیابان ها قابل دیدن است، بیشتر حس ترسناکی از کرونا را به جانت می اندازد.

هر کسی که از کنارت عبور می کند یا به هر چیز که دست می زنی انگار وحشتی عجیب از اینکه تو هم مبتلا شوی را به روح‌ و روانت منتقل می کند.

به راستی چرا با وجود این همه ترس و واهمه روزهای اول از ابتلا به کرونا، باز برخی ها با سهل انگاری با سفرهای خود ارمغان مرگ و بیماری و درد را برای عزیزانشان هدیه آوردند.

شاید تا کسی از بستگان و عزیرانت به این ویروس هولناک مبتلا نشده باشد خطر و ترس از آن را زیاد جدی نگیرید.

اما امان از آن لحظه ای که آزمایش عزیزت مثبت شود و آن وقت است که تو می مانی و زجر و درد کشیدن خواهر، برادر، پدر یا مادر، همسر و فرزندنت.

لحظه لحظه پر از استرس و اضطراب از دست دادن و درگیر شدن ریه اش آن چنان هولناک و ترسناک است که همچون کابوسی ترسناک آرامش را از  وجود و زندگیت می رباید.

نگرانی از اینکه تو هم مثل صدها نفری که قربانی کرونا شده اند عزیزترین کسانت را از دست بدهی خواب و آرامشت را بر هم می زند.

کرونای ترسناک همچنان می تازد و این روزها حال بسیاری از خانواده ها را ناخوش کرده است و هر پروفایل و پیام و عکسی که می بینی التماس دعای کسی برای شفای عزیزانش است.

نگرانی و هراس اینکه تو هم مبتلا شوی و ناتوانی از اینکه هیچ کاری از دستت برنمی آید برای کسی که بیمار شده و از شدت درد استخوان و تنگی نفس و سردرد به خود می پیچد، بیشتر ترا شکنجه می دهد.

کسی چه می داند شاید این بیماری آزمونی باشد برای همه ما که در این یک سال و اندی که از شیوع آن می گذرد با تغییر سبک زندگی و رفتار خویش، در حفظ سلامتی همدیگر تأثیرگذار باشیم.

به راستی آیا همه آن افرادی که با بی توجهی و بی مبالاتی موجب شیوع این بیماری شدند و در این بین مرگ عزیزانشان را رقم زدند، این شب ها در آرامش اند.

کسانی که با خودخواهی برای خوشگذرانی خود به سفر رفتند و سوغات مرگ را هدیه عزیزانشان کردند، الان آسوده اند.

چرا باید بعضی از افراد آنقدر خودخواه و بی مسئولیت در قبال زندگی سایر افراد جامعه باشند که هر لحظه شاهد افزایش آمار مبتلایان و فوتی ها و بسترها باشیم.

این روزها حال ایلام بدجور ناخوش است و محدودیت ها و شرایط اضطراری و تعطیلی بازار و دورکاری کارمندان و مسدود شدن تفرجگاه ها، بهار را برای عروس زاگرس نازیبا کرده است.

کاش این لحظات دلهره‌آور و ترسناک وضعیت قرمز به سرعت هرچه تمام تر به پایان برسد و همه کسانی که این روزها درگیر کرونا شده اند شفای عاجل پیدا کنند و دوباره شهر و دیارمان رنگ زندگی بگیرد.

 اکنون ۹ شهرستان ایلام، دهلران، چوار، آبدانان، ایوان، دره شهر، چرداول، مهران و بدره در وضعیت قرمز و سیروان، ملکشاهی و هلیلان در وضعیت نارنجی قرار دارند.

تعداد مبتلایان در شهرستان های ایلام ۱۳ هزار و ۴۸۶ نفر، ایوان سه هزار و ۵۰ نفر، آبدانان ۲ هزار و ۹۰۲ نفر، دهلران ۲ هزار و ۴۶ نفر، دره شهر هزار و ۹۳۶ نفر، بدره هزار و ۳۶۴ نفر، چرداول هزار و ۸۸۸ نفر، مهران هزار و ۳۳۷، سیروان ۶۷۸، هلیلان ۵۶۲ و چوار ۳۸۴ نفر است.

مجموع بهبودیافتگان کرونا در استان را ۲۶ هزار و ۹۴۱ نفر است و تعداد فوتی ها تا این امروز در ایلام ۶۸۰ نفر است.